الماس کربنی است که تحت فشار به اين زيبايی و گران قيمتی در آمده... فشار زندگی را تحمل کن تا ارزشمند شوی...

دو نفر که همديگر را خيلي دوست داشتند و يک لحظه نمي توانستند از هم جدا باشند، با خواندن يک جمله معـــروف از هــم جـــدا مي شــوند تا يکديگر رو امتحان کنند و هــر کــدام در انتظار ديگــري همديگر را  هيچوقت نميبينند. چون هر دو به صورت اتفاقي  به جمله معروف ويليام شکسپير بر مي خورند: « عشقت را رها کن، اگر خودش برگشت، مال تو است و اگر برنگشت از قبل هم مال تو نبوده

میگی گل رو دوست داری ولی میچینیش... میگی بارون رو دوست داری ولی با چتر میری زیرش... میگی پرنده رو دوست داری ولی تو قفس میندازیش... چه جوری میتونم نترسم وقتی میگی دوستم داری؟؟؟

غربت ديرينه ام را با تو قسمت مي كنم ...  تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم ... رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد ... من در اين ويرانه ها احساس غربت ميکنم

اي دوست دلت هميشه زندان من است ... آتشكده عشق تو از آن من است ... آن روز كه لحظه وداع من و توست ... آن شوم ترين لحظه پايان من است

اگر شدم عاشق تو نذار كه بي تاب بمونم/لالايي شبام تويي نذار كه بي خواب بمونم/دارم برات شعر ميخونم شايد به يادم بموني/فقط يه چيز ازت ميخوام هميشه عاشق بموني

با سيم ناز مژهات يه عمر گيتار ميزنم /نگاهتو كوك نكني من خودمو دار ميزنم/چشات اگه رو پنجره طرح ستاره نزنن/دست خودم نيست دلمو به درو ديوار ميزنم

نكنه يادت رفته باشه يه روزو روزگاري بود واسه شباي بي كسي عاشق بي قراري بود نكنه وقتي نبودم دل به كسي باخته باشي دلي كه بهت هديه دادم نكنه دور انداخته باشي 

عاشقی آن است که بلبل با رخه گل ميکند... 100 جفا از خار ميبيند باز هم تحمل ميکند... يا تحمل ميکند يا تکيه بر گل ميکند... عاشقی پنهان نماند عاقبت گل ميکند و به اننکه در هجران و انتظار روزگار گذراندند بفهمان که مرگ در تنهايي و قريبی بسيير ناگوار تر و تلخ تر از انتظار بی انجام است

وقتي تو رو ديدم کارگردان قلبم گفت: نور....صدا.... حرکت.... و من براي به دست آوردنت چه نقشها که بازي نکردم

خدايا اگر تو درد عاشقي را مي كشيدي تو هم زهر جدايي را به تلخي مي چشيدي اگر چون من به مرگ آرزو ها مي رسيدي پشيمان ميشدي از اينكه عشق را آفريدي

يک روزعشقت را دزديدم و براي اينکه جاي مطمئني داشته باشد آن را در قلبم پنهان کردم غافل از اينکه روزي براي پس گرفتن آن... قلبم را خواهي شکست

فکر مي کرديم عاشقي هم بچگيست... اما حيف اين تازه اول يک زندگيست... زندگي چيزيست شبيه يک حباب.. عشق آباديه زيبايي در سراب... فاصله با آرزو هاي ما چه کرد... کاش مي شد در عاشقي هم توبه کرد.

شاگردی از استادش پرسيد: " عشق چست؟ " استاد در جواب گفت: " به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچينی! " شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسيد: " چه آوردی؟ " و شاگرد با حسرت جواب داد: " هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه های پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا کردن پرپشت ترين، تا انتهای گندم زار رفتم . " استاد گفت: " عشق يعنی همين

وقتي با تو آشنا شدم؛درخت مهربانيت آنقدر بلند بود که هرچه بالا رفتم آخرش را نديدم معجون زيبايت آنقدر شيرين بود که هر چه نوشيدم نتوانستم تمامش کنم. و درياي عشقت آنقدر وسيع بود که هرچه شنا کردم نتوانستم آخرش را ببينم و سرانجام در آن غرق شدم. اي کاش مي توانستي نجاتم دهي

عشق یعنی مستی و دیوانگی عشق یعنی با جهان بیگانگی عشق یعنی شب نخفتن تا سحر عشق یعنی سجده با چشمان تر عشق یعنی سر به دار آویختن عشق یعنی اشک حسرت ریختن عشق یعنی درجهان رسوا شدن عشق یعنی سست و بی پروا شدن عشق یعنی سوختن با ساختن عشق یعنی زندگی را باختن

يادمون باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم چون خورد ميشه ميشکنه و آهسته مي ميره . يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم . يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره . يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم.

روزي شخصي در حال نماز خواندن در راهي بود و مجنون بدون اين که متوجه شود از بين او و مهرش عبور کرد مرد نمازش را قطع کرد و داد زد هي چرا بين من و خدايم فاصله انداختي مجنون به خود آمد و گفت من که عاشق ليلي هستم تورا نديدم تو که عاشق خداي ليلي هستي چگونه مرا ديدي

هيچ وقت نذار هر رهگذري که رد ميشه رو دلت يادگاري بنويسه چون بعدا پاک کردنش خيلي سخته

پایان عشق واقعی هرگز گریه نخواهد بود... چون عشق واقعی پایانی نخواهد داشت.

هيچ کس اشکي براي ما نريخت هر که با ما بود از ما مي گريخت چند روزي هست حالم ديدنيست حال من از اين و آن پرسيدنيست گاه بر روي زمين زل مي زنم گاه بر حافظ تفاءل مي زنم حافظ ديوانه فالم را گرفت يک غزل آمد که حالم را گرفت: ما زياران چشم ياري داشتيم خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم

ديروز روز جهاني آوارگان بود, توقع داشتم يه تبريک خشک و خالي به ما ميگفتي که يه عمريه آوارتيم   

                                    اینم آهنگهای توپ برای شما کف رفتم

نه ميشه باورت کنم
نه ميشه از تو رد بشم
نه ميشه خوبه من بشی
نه ميشه با تو بد بشم
نه دل دارم که بشکنی
نه جون دارم فدات کنم
نه پايه موندنه منی
نه ميتونم رهات کنم
نه ميتونه تو خلوتش دلم صدا کنه تو رو
نه ميتونم بگم بمون
نه ميتونم بگم برو
کجا برم که عطره تو نپيچه توي لحظه هام
قصمو از کجا بگم که پا نگيری تو صدام
...
چه جوری از تو بگذرم؟!
تويی که معنيه منی
تويی که از منی،اگر تيشه به ريشه ميزنی
نه ساده ايی نه خط خطي
نه دشمنی نه هم نفس
نه با تو جای موندنه
نمونده راه پيش و پس
...
نه ميتونه تو خلوتش دلم صدا کنه تورو
نه ميتونم بگم بمون
نه ميتونم بگم برو
کجا برم که عطره تو نپيچه توي لحظه هام
قصمو از کجا بگم که پا نگيری تو صدام
قصمو از کجا بگم که پا نگيری تو صدام
...
نه ميشه باورت کنم
نه ميشه از تو رد بشم
نه ميشه خوبه من بشی
نه ميشه با تو بد بشم
نه دل دارم که بشکنی
نه جون دارم فدات کنم
نه پايه موندنه منی
نه ميتونم رهات کنم
...
نميشه با تو باشم و اسير دست غم نشم
فقط ميخوام با خواستنت تا هستم از تو كم نشم

وقتي که خدا داشت منو بدرقه مي کرد

 بهم گفت: جايي که ميري مردمي داره که ميشکوننت ،

 نکنه غصه بخوري ، من همه جا باهاتم تو تنها نيستي

 تو کوله بارت عشق مي ذارم که بگذري،

 قلب ميذارم که جا بدي ،

اشک ميدم که همراهيت کنه

 و مرگ که بدوني برمگردي پيشم!!!